Drake, Scorpion en een beetje context

0 comments / July 4, 2018

Afgelopen week dropte Drake zijn lang verwachte album Scorpion en ik moet toegeven, ook voor niet-fans (ik vind Drake een beetje een fuckboy en wel hierom) is er genoeg op te vinden. Toegegeven, dat is niet heel moeilijk met een tracklist van bijna 30 nummers. Mijn god, wat is het een lange zit zeg. Zeker 90 minuten, las ik ergens. Daar moet je tijd voor maken. En dat heb ik dus gedaan elke keer dat ik op de fiets sprong. What else am I gonna luister, toch? Had Everything Is Love op dat punt ook al vaak genoeg gehoord. Read more

Wat de deelnemers van Temptation Island nooit lijken te begrijpen

0 comments / March 20, 2018

Temptation Island. Ik kan er niet genoeg van krijgen en dat is volgens het AD helemaal niet zo gek. Volgens hen trekt Temptation Island¬†namelijk “vooral de elitaire televisiekijker“:

Het is platvloerse reality, maar op een ironische manier gemaakt waardoor het ook hoogopgeleide kijkers aanspreekt.

Aldus televisiewetenschapper Dan Hassler-Forest van de Universiteit Utrecht. Maar goed, het is dus waar. Ook ik volg Temptation Island. Ik ben die elitaire tv-kijker waarover wordt geschreven. Blame de drama queen in mij.

Read more

Waarom al je zwarte matties zo enthousiast zijn over Black Panther

0 comments / February 7, 2018

Het zal je vast niet ontgaan zijn dat er een film komt over een zwarte superheld die Black Panther heet. Van Marvel.

Crazy.

Nu is Black Panther niet de allereerste zwarte superheld met een film. Blade, Spawn en Shaft (Shaft, ja. Samuel L. Jackson, gap) gingen hem voor. Toch lijkt deze film enthousiasme te hebben aangewakkerd bij een aanzienlijke groep mensen die normaal misschien wat minder vocaal is. Deze groep laat zich het best omschrijven als in-een-ver-verleden-van-Afrikaanse-afkomst. En ik ga deze blog gebruiken om uit te leggen waarom zij — wat zeg ik, wij zo bovengemiddeld enthousiast zijn over deze film. Read more

Het laatste hoofdstuk in de guilty pleasure saga

0 comments / December 12, 2017

De drie lijkt wel een magisch getal. Ofzo… Drieluik; hattricks; trilogie. Drie maakt alles beter. Meer afgerond… of iets dergelijks. Dus ook ik moest eraan geloven. We zijn bij het derde (en hopelijk laatste) deel van het drietal blogs dat ik zal wijden aan guilty pleasures. Deel 1 ging, zoals je misschien nog weet, over dat ze eigenlijk niet bestaan. In deel 2 kwam ik tot de conclusie dat dit misschien niet helemaal waar is. En nu zijn we bij het derde deel aangekomen. Waarin ik het heb ik over mijn grootste guilty pleasure van het moment. Riverdale. Read more

Mijn liefde voor Britney Spears verklaard

0 comments / November 19, 2017

Ik moet toegeven dat liefde en fan-zijn misschien wat drastisch gekozen woorden zijn (hoi, ik ben Jercy en ik overdrijf graag). Natuurlijk valt haar rol in de muziek niet te ontkennen. De meeste mensen die dit lezen zijn bovendien net als ik met haar opgegroeid. Desalniettemin is ze voor mij tegenwoordig meer een icoon, op dezelfde manier als Pamela Anderson dat is. Een bekend figuur die datgene wat haar bekend maakte, in dit geval zingen, is ontstegen. Read more

Context

0 comments / November 1, 2017

Context is alles. Zonder context bestaat mijn favoriete niet-tastbare ding, ironie, niet. (Mocht je ernaar benieuwd zijn: mijn favoriete tastbare dingen zijn borsten. Vooral het tastbare gedeelte, hahaha, ok ik stop.) Zonder context hebben de dingen waar ik hier over blog geen betekenis. Read more

Een ode aan de nasi van m’n pa

1 comment / September 25, 2017

Ik ben een moeilijke eter. Het komt de laatste tijd ineens veel ter sprake en om de een of andere reden logischerwijs valt de vraag “wat is je lievelingseten?” daarom ook regelmatig. Alsof men nu patat met appelmoes en een frikandel verwacht te horen. Ik ben kieskeurig, niet zeven jaar oud, thank you. Om antwoord te geven op de vraag, however: nasi goreng. (Nasi is rijst en nasi goreng is gebakken rijst. Een belangrijke distinctie, heb ik laatst op pijnlijke wijze ontdekt. Het zal me er echter niet van weerhouden in de rest van dit stuk gewoon nasi te zeggen. Dat leest lekkerder, geloof me maar.) Om nog specifieker te zijn: de nasi van m’n pa, hierna genoemd de NVMP. Read more

Older
© 2018  Bun Arrogant Pop- en webcultuur voor gevorderen